بیانیه شماره ۱۷ میرحسین موسوی و راه حل های برون رفت از بحران

کلمه: میرحسین موسوی در بیانیه ای به مناسبت وقایع عاشورای حسینی و روزهای پس از آن ضمن انتقاد شدید از برخوردهای خشونت آمیز نیروهای حکومتی با ملت عزادار ایران راه حل های پنجگانه خود را برای خروج وضعیت بحرانی فعلی ارائه کرد.وی در راه حل های پنجگانه خود بر اهمیت مسئولیت پذیری مستقیم دولت در مقابل ملت و مجلس و قوه قضائیه در مقابل مردم، تدوین قانون شفاف و اعتماد برانگیز برای انتخابات، آزادی زندانیان سیاسی و احیاء حیثیت و آبروی آنها ، آزادی مطبوعات و رسانه ها و به رسمیت شناختن حقوق مردم برای اجتماعات قانونی تاکید کرد.

به گزارش کلمه متن کامل بیانیه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا ابا عبدالله. انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم و ولی لمن والاکم و عدو لمن عاداکم فیالیتنی کنت معکم فافوزا فوزا عظیما

همواره به اینجانب و دوستان گفته می شد که اگر شما اطلاعیه ندهید مردم به خیابانها نخواهند آمد و آنان از اعتراضات و مطالبات خود دست برخواهند داشت وآرامش به کشور برخواهد گشت. بنده به عنوان یک همراه جنبش عظیم سبز مردمی با این نظر موافق نبودم و می اندیشیدم که تا اصلاحات لازم با تکیه براصول روشن که می توان آنها را از قانون اساسی استخراج کرد، صورت نگیرد ، آب رفته به جوی باز نخواهد گشت.

برای مراسم عاشورای حسینی علیرغم درخواستهای فراوان، نه جناب حجت الاسلام و المسلمین کروبی اطلاعیه دادند و نه حجت الاسلام و المسلمین خاتمی اطلاعیه صادر کردند و نه بنده و دوستانم. با این وصف یک بار دیگر مردمی خداجوی به صحنه آمدند و نشان دادند که شبکه های وسیع اجتماعی و مدنی که در طول انتخابات و بعد از آن به صورت خود جوش شکل گرفته است، منتظر اطلاعیه و بیانیه نمی مانند. در حالی که مردم نه روزنامه همراه و مشوقی در کنار خود داشتند و نه از صدا و سیما، به عنوان رسانه ای ملی و بی طرف و منصف و عاقل بهره می بردند. باز همه ملت ها و جهانیان شاهد بودند که در میان طوفانی از تهدیدها و تبلیغات و تکفیرها و اهانتها، عزاداران حسینی در این روز مقدس حسین حسین گویان به صورت مسالمت آمیز و بدون شعارهای تند روانه میدانها و مسیرهایی شدند که خود انتخاب کرده بودند و این بار نیز چون دفعات گذشته با اعمال تحریک آمیز مواجه شدند، خشونت های غیرقابل باور چون زیر کردن راهپیمانان، تیراندازی نیروهای لباس شخصی که امروز هویت آنها بر کسی پوشیده نیست و روز بروز پرده از چهره آنان و سرانشان کنار زده می شود، فاجعه ای را آفرید که اثرات آن به این زودی از صحنه سیاسی کشورمان رخت برنخواهد بست.

مشاهده فیلم های تکان دهنده عاشورا نشان می دهد که اگر شعارها و حرکات جاهایی به سمت افراط غیر قابل قبول کشانده می شود، ناشی از به زیر انداختن افراد بی گناه از روی پل ها و بلندی ها، تیراندازی ها و آدم زیر کردن ها و ترورهاست . جالب آنکه در بعضی از این فیلم ها دیده شده است که مردم در پشت چهره نیروهای انتظامی و بسیجی مهاجم برادران خود را می بینند و در شرایط بحرانی و پر از خشم و هیاهوی آنروز سعی می کنند بدانها آسیبی نرسد. اگر صدا و سیما یک جو انصاف و عقل داشت می توانست برای تلطیف فضا و نزدیک کردن مردم به همدیگر گوشه ای از این صحنه ها را نشان دهد. ولی هیهات! جریان روزهای بعد از عاشورا و گسترش دستگیریها و دیگر تمهیدات دولتی نشان می دهد که مسئولان اشتباهات گذشته را این بار در وسعت بیشتر تکرار می کنند و آنها می اندیشند سیاست ارعاب تنها راه حل است.

گیرم که چند روز با دستگیریها ، خشونت ها ، تهدیدها و بستن دهان روزنامه ها و رسانه ها سکوت برقرار گردید، تغییر قضاوت مردم را نسبت به نظام چگونه حل می کنید؟ تخریب مشروعیت را چگونه جبران می نمائید؟ نگاه ملامت آمیز و متعجب همه جهانیان از این همه خشونت یک دولت به ملت خود را چگونه تغییر می دهید؟ با مشکلات بر زمین مانده اقتصادی و معیشتی کشور که به دلیل ضعف مفرط دولت روزبروز وخیم تر می شود چه می کنید؟ با چه پشتوانه ای از کارآمدی و انسجام ملی و سیاست خارجی موثر، سایه قطعنامه ها و امتیازخواهی های بیشتر را در سطح بین الملل از سر کشور و ملتمان دور می کنید؟

اینان می اندیشند با عقب راندن نخبگان و روشنفکران و دانشگاهیان و فعالان از صحنه سیاسی خواهند توانست بدون پرداختن ریشه ای به مسائل امروز کشور به دیروز قبل از انتخابات برگردند؟ اما کسانی که تاریخ را خوانده اند و کمی با ماهیت پیچیده جوامع آشنایی دارند می دانند که این تفکر ناشی از یک توهم واقع گریز و پناه بردن به رویکردهای کم عمق و گول زننده است .

بنده به صراحت و روشنی می گویم فرمان اعدام و قتل و زندانی کروبی و موسوی و امثال ما مشکل را حل نخواهد کرد . سخنان روز چهارشنبه میدان انقلاب و قبل از آن نماز جمعه هفته پیش دانشگاه که توسط چهره های منتسب به نظام ایراد گردید، نتایج هر نوع اقدام تروریستی را مستقیما به سمت کانون نشانه خواهد رفت و گره مشکل بحران کنونی را نا گشودنی خواهد ساخت. گوساله و بزغاله خواندن بخش عظیمی از جامعه و خس و خاشاک نامیدن آنان و مباح کردن خون عزاداران حسینی فاجعه ای است که هم اکنون توسط افرادی مشخص و صدا و سیما در جامعه رخ داده است. این چه سخنرانی است که از تریبون دولتی مردم را به جنگ با یکدیگر دعوت می کند و یک عده را حزب الله می نامد و عده ای دیگر را حزب الشیطان؟ بارها در یک سخنرانی کوتاه اعلام می کند مردم توجه کنید جنگ است! آیا این سخنان دعوت به جنگ و شورش داخلی نیست ؟ با توجه به استفاده از اصطلاحات مذهبی و اشاره به آیات و روایات ، این مراجع عظام و روحانیون فاضل هستند که می توانند بگویند با این گونه اشخاص چه می توان کرد؟

آنچه به بنده به عنوان یک فرد کوچک این جامعه مربوط می شود استقبال از هر هجمه ای در راه اسلام و کشور عزیزمان است و سخنان چند روز اخیر، بنده را به یاد کلام امام رحمه الله علیه می اندازد که ” بکشید ما را ، ما نیرومند تر می شویم”. بنده ابایی ندارم که یکی از شهدایی باشم که مردم بعد از انتخابات در راه مطالبات به حق دینی و ملی خود تقدیم کردند و خون من رنگین تر از آن شهدا نیست.

بنده به صراحت می گویم تا وجود یک بحران جدی در کشور به رسمیت شناخته نشود، راهی برای خروج از مشکلات و مسائل پیدا نخواهد شد. عدم اذعان به بحران ، توجیه گر ادامه راه حل های سرکوبگرانه خواهد شد. اذعان به وضعیت بحرانی می تواند راه حل را نه در سرکوب که بر سر آشتی ملی قرار دهد . تهمت بی دینی و همراهی با قدرتهای بیگانه مستکبر و افراد بدنام و جریانهای منحوسی چون منافقین به فرض آنکه به حذف فیزیکی تعدادی از خدمتگزاران اسلام و مردم منتهی شود ناشی از چشم بستن به ماهیت مشکلات ملی کشور است. من به عنوان یک دلسوز می گویم منافقین با خیانت ها و جنایت های خود مرده اند، شما برای کسب امتیازهای جناحی و کینه ورزی آنها را زنده نکنید .

من لازم می دانم قبل از آنکه راه حل خودم را برای خروج از بحران مطرح سازم ، برهویت اسلامی و ملی و مخالف سلطه بیگانگان و وفادار به قانون اساسی ما و جنبش سبز تاکید نمایم. ما پیروان اباعبدالله حسین علیه السلام هستیم. ما شیفتگان حریتی هستیم که منادیش آن امام مظلوم بود . ما پیرو کسی هستیم که در قلمرو وسیع اسلامی ربودن خلخالی از پای یک زن را برنمی تابید. ما معتقد به تفسیر رحمانی از اسلام هستیم که انسانها را یا هم کیش هم می دانند و یا همسانانی در خلقت. نگاهی که بر کرامت ذاتی انسان باور دارد و برنمی تابد که ضارب او در زندان با غذایی جز شبیه غذای او نگهداری شود و یا مورد شکنجه و امثال آن قرار گیرد.

بنده و دوستان عزیزم که امروز بسیاری از آنها در زندانها محبوس هستند پای بندان سرسخت استقلال کشور هستیم و از اینکه بازار اسلامی ما تبدیل به یک بازار مکاره برای کالاهای بیگانه شده است رنج می بریم. ما به شدت با فساد موجود که ناشی از سیاستهای سوء و عدم تدبیر است مخالفیم. ما می گوئیم نهاد بزرگ و تاثیر گذاری چون سپاه اگر هر روز چرتکه بیاندازد که قیمت سهام چقدر بالا و پائین رفته نمی تواند از کشور و منافع ملی آن دفاع نماید؛ هم خود به فساد کشیده می شود و هم کشور را به فساد می کشاند . ما می گوئیم و حاضریم در مباحثات نشان دهیم که امروز منافع و حقوق مستضعفان و کارگران و کارمندان و سایر اقشار ملت در یک فساد بزرگ در حال غرق شدن است . جنبش سبز مخالف دروغ است و آنرا آفتی خانمان برانداز برای کشور می داند و از این رو دروغ های سیاسی و امنیتی و اقتصادی و فرهنگی و امثال آنرا خطری بزرگ برای کشور می دانیم.

ما یک دولت و نظام صادق و رئوف و با شفقت و مبتنی بر آراء مردم می خواهیم که به تنوع آراء و عقاید مردم نه به شکل تهدید بلکه بصورت یک فرصت نگاه کند. ما سرک کشیدن به زندگی خصوصی مردم، تفتیش عقاید، تجسس، بستن روزنامه ها و محدود کردن رسانه ها را مخالف دین مترقی و رهایی بخش خود و مخالف قانون اساسی برآمده از این دین می دانیم. ما ضایع کردن یک ریال از بیت المال را در جهت اهداف باندی و جناحی حرام می دانیم و می گوئیم که سند چشم انداز ملی بیست ساله که به تایید همه ارکان نظام رسیده است امروز به یک ورق پاره بی ارزش تبدیل شده است. ما هشدار می دهیم که رقیبان بزرگی در منطقه با رشدهای اقتصادی دو رقمی در حال ظهور هستند و روز به روز قوی تر می شوند . درحالی که ما متاسفانه از دادن یک بودجه سالانه و نگهداشتن حسابهای ذخیره ارزی و امانت در سپرده های مردم و پاسخگویی در مقابل دیوان محاسبات عمومی و مجلس شورای اسلامی عاجز هستیم .

ما نه آمریکایی هستیم و نه انگلیسی . تا حال نه کارت تبریکی برای روسای کشورهای بزرگ فرستاده ایم و نه امید یاری آنها را داریم و می دانیم با اصالت قدرت در روابط بین اللمل هر کشور به دنبال منافع ملی خود است و ما بیزار از کسانی هستیم که بر عرف و اعتقادات دینی و ملی ملت خود احترام نمی گذارند . و مضحک است که به ما تهمت اهانت به قرآن ، عاشورای امام حسین یا پاره کردن عکس حضرت امام قدس سره زده شود . مسلما حرمت شکنی اگر در روز عاشورا صورت گرفته باشد مورد تایید ما نیست، اما بدترین نوع حرمت شکنی را کشتن بندگان بیگناه و عزادار در روز عاشورا و در ماههای حرام می دانیم .

اما من برآنم که راه حل مشکلات پیش آمده و بحران موجود چنین است؛ وضعیت کشور امروز چون رودخانه خروشان و عظیمی است که سیلابهای تند و حوادث گوناگون باعث طغیان و گل آلود شدن آن شده است . راه آرام کردن این رودخانه بزرگ و روشن ساختن و زلال کردن آب آن در یک اقدام سریع و عاجل امکان پذیر نیست . اندیشیدن به این گونه راه حلها که عده ای توبه کنند و عده ای معامله کنند و بده و بستانی صورت گیرد تا این مشکل بزرگ حل شود عملا به بیراهه رفتن است .

بنده راه حل را در روانه ساختن نهرها و چشمه هایی از آب روشن و شیرین به بستر این رودخانه می دانم که بتدریج و طی یک فرآیند تدریجی کیفیت آب و وضع رودخانه را تغییر دهد . و نیز اعتقاد دارم که هنوز دیر نشده است و نظام ما آن قدرت را دارد که در صورت تدبیر و در صورت داشتن یک نگاه احترام آمیز و توام با ملاطفت به همه ملت و اقشار آن این مهم را بانجام برساند . بنده تعدادی از این راه حلها را که چون نهرها و چشمه هایی از اب روشن می تواند فضای ملی را تحت تاثیر قرار دهد و اوضاع را به سمت بهبود ببرد، بیان می کنم :

۱- اعلام مسئولیت پذیری مستقیم دولت در مقابل ملت و مجلس و قوه قضائیه به نوعی که از دولت حمایت های غیرمعمول در مقابل کاستی ها و ضعف هایش نشود و دولت مستقیما پاسخگوی مشکلاتی باشد که برای کشور ایجاد کرده است . به یقین اگر دولت کارآمد و محق باشد خواهد توانست جواب مردم و مجلس را بدهد و اگر بی کفایت و ناکارآمد بود مجلس و قوه قضائیه در چارچوب قانون اساسی با او برخورد خواهند کرد .

۲- تدوین قانون شفاف و اعتماد برانگیز برای انتخاباتها به نوعی که اعتماد ملت را به یک رقابت آزاد و منصفانه و بدون خدعه و دخالت قانع سازد . این قانون باید شرکت همه ملت را علیرغم تفاوت در آراء و اندیشه ها تضمین کند و جلوی دخالت های سلیقه ای و جناحی دست اندرکاران نظام را در همه سطوح منتفی سازد . مجالس اولیه انقلاب می تواند به عنوان الگویی مورد توجه قرار گیرند .

۳- آزادی زندانیان سیاسی و احیاء حیثیت و آبروی آنها . بنده یقین دارم که این اقدام نه به ضعف که به درایت نظام تعبیر خواهد گشت . و نیز آگاهیم که جریانهای سیاسی منحطی با این راه حل مخالف هستند .

۴- آزادی مطبوعات و رسانه ها و اجازه نشر مجدد روزنامه های توقیف شده جزء ضروریات روند بهبود است . ترس از آزادی مطبوعات باید از بین برود و تجربیات جهانی در این زمینه باید مورد توجه قرار گیرد . گسترش کانال های ماهواره ای و اهمیت یافتن آنها و تاثیرگذاری قاطع این رسانه که بخوبی ناکافی بودن روش های قدیمی و محدودیت صدا و سیما را می رساند . پارازیت ها و محدودیت های اینترنتی می تواند برای مدت کوتاهی اثرگذار باشد . تنها راه چاره داشتن رسانه هایی متنوع و آگاه و آزاد در داخل کشور است . آیا زمان آن نرسیده است که با اقدامی شجاعانه و ناشی از اعتماد به متفکران و نیروهای خلاق جامعه ، نگاهها را از آنسوی مرزها به شکوفایی خلاقیت سیاسی و فرهنگی و اجتماعی داخلی برگردانیم ؟

۵- برسمیت شناختن حقوق مردم برای اجتماعات قانونی و تشکیل احزاب و تشکل ها و پایبندی به اصل ۲۷ قانون اساسی . اقدام در این زمینه که می تواند با درایت و همکاری همه علاقمندان به کشور صورت گیرد در طول چند ماه می تواند فضایی توام با دوستی و محبت ملی را جایگزین در گیری سازمان بسیج و نیروهای امنیتی با مردم و یا درگیری مردم با مردم نماید .

به بندهای فوق پیشنهادات دیگری نیز می توان اضافه کرد . به نظر بنده حتی یک جوی کوچک زلال در این بین می تواند مغتنم باشد . ضرورتی ندارد همه بندها با هم شروع شود . مشاهده عزم در این راه بروشنی افق کمک خواهد کرد . و کلام آخر آنکه همه این پیشنهادات بدون نیاز به توافق نامه و مذاکره و داد و ستدهای سیاسی و از موضع حکمت و تدبیر و خیرخواهی می تواند اجرایی شود .

میرحسین موسوی

تعليق تاکتيکی دو ماهه حرکت‌های اعتراضی خيابانی جنبش سبز، آرش سليم

حضور پرشکوه مردم در روز عاشورا وحشت کودتاگران را چندين برابر کرده است. چشم انداز پيوستن نيروهای انتظامی و نظامی به صفوف مردم برکابوس های آن ها افزوده است. سردرگمی را می توان در صفوف آن ها به روشنی مشاهده کرد. ارگان های مختلف، ديگری را به کم کاری و عدم بکارگيری خشونت لازم متهم می کنند. در اين شرايط حساس برای نتيجه گيری از مبارزات و جانفشانی های يک صد ساله مردم ايران برای آزادی و استقرار دمکراسی پايدار، چند نکته زير به نظر نگارنده می رسد:


۱) خشونت های بی رويه کودتاگران که با کشتارهای روز عاشورا و دستگيری های بعد از آن وارد فاز جديدی شده است، به نفع جنبش سبز تمام خواهد شد (با توجه به بند ۶ اين نوشتار). زيرا گرايش های گوناگون داخل جنبش سبز را به هم نزديک تر می کند. لايه های راديکالتر جنبش را به ميانه روی و شکيبايی بيشتر متمايل می کند. اما جناح معتدل تر جناح محافظه کار را از کودتاگران بيرحم دورتر می کند.
۲) بايد اين واقعيت تلخ و برهنه را پذيرفت که سران کودتاگران به غايت بيرحمند، هيچ پرنسيبی ندارند و اگر بتوانند از هر اقدام جنايتکارانه ای برای منافع خود و حفظ خود فروگذار نخواهند کرد. آن ها برای سرکوب نياز به بهانه ندارند. هر چه موقعيت خود را متزلزل تر و خود را رفتنی تر ببينند به خشونت بيشتری تمايل پيدا می کنند. فراموش نکنيم، صحبت از ميلياردها دلار نفتی است که اين وسط از آن مستقيم و غير مستقيم نفع می برند.
۳) از طرف ديگر جنبش سبز عليرغم دست آوردهای درخشان خود فاقد يک رهبری دست جمعی "کنشگرانه" برای تثبيت دست آوردهای جنبش می باشد. يک علت آن را می توان ترديد و دودلی رهبران نمادين جنبش در پذيرش سقوط اخلاقی نظام جمهوری اسلامی دانست. اين خود ناشی از وابستگی عاطفی آن ها به انقلاب ۵۷ و شخص آيت الله خمينی است.
۴) نمی توان بدون ارائه هيچ ابتکاری از طرف رهبران جنبش سبز، از مردم و به ويژه جوانان پرشور انتظار صبر و تحمل زياد داشت. در کشوری که مجوز تظاهرات داده نمی شود، آن ها به متانت و هوشمندی چشم براه يک روز مثل عاشورا می مانند که اعتراض های خود را به صورت قانونی در لوای يک فرصت گردهمايی بيان کنند. آن گاه متاسفانه مورد وحشيانه ترين سرکوب ها آن هم در روزی که مقدس است قرار می گيرند.
۵) به گمان نگارنده رهبری جنبش سبز می بايست از حالت واکنشی درآيد و کنشگرانه و خلاق شود. جنبش به سازماندهی بيشتر نياز دارد. همچنين می بايست از پشتيبانی صلح دوستان جهان و افکار عمومی کشورها که بی ترديد با جنبش سبز است، بهره عملی مناسب را برد.
۶) با توجه به موارد بالا شايد بهترين حرکت در اين مقطع صدور بيانيه ای از طرف رهبران جنبش باشد که رسما از مردم بخواهند دو ماه حرکت های اعتراضی خيابانی را به حالت تعليق درآوردند. در اين فاصله شايد رهبران جنبش فرصت تفکر و بررسی بيشتر را پيدا کنند. "نقشه راه" را، برای نتيجه گيری از فداکاری های مردم، به روز کنند و برای تشکيل "کنگره ملی" که يک ضرورت است گام هايی بردارند. بی ترديد هواداران جنبش سبز وقتی تحرک و بابرنامه بودن رهبران را ببيند، حرف های آن ها را به روی چشم خواهند گذاشت.

آرش سليم

ایران در رسانه های جهان: «حکومتی مبهوت از زنده ها و ترسان از مرده ها»

تاریخ انتشار: ۱۱ دی ۱۳۸۸

ح. تکاپو

شبکه جنبش راه سبز(جرس): بعد از تهدیدات و اهانت های صورت گرفته به رهبران جنبش سبز و مردم آزادیخواه ایران در جریان برگزاری تجمع بخشنامه ای-دستوری حکومت سرکوب و همچنین سخنان برخی مقامات حامی دولت کودتا مبنی بر «هشدار به معترضان» و «تحت تعقیب بودن رهبران اصلاحات»، رسانه های خبری جهان در حالیکه آخرین ساعات سال 2009 را سپری می کنند، به مطالب فوق و وقایع ایران نیز نگاهی ویژه داشتند.

موج جدید بازداشت های گسترده پس از سرکوب مردم در عاشورای خونین، سخنان دادستان کل کشور، اظهارات سخنران تریبون دولتی روز چهارشنبه، تهدیدات فرماندهان یگان های سرکوب و برخی وکلای مجلس هشتم مبنی بر «لزوم تعقیب و دستگیری و مجازات رهبران جنبش» و زمزمه «صدور احکام اعدام برای برخی از بازداشت شدگان»، استقبال از رادیکالیسم و توسل به خشونت عریان توسط حکومت را بیش از پیش نمایان ساخته است.


به تمام موارد فوق باید شایعه سازی خبرگزاری ها و رسانه های مرتزق از پول بیت المال مبنی بر «فرار رهبران جنبش به شمال کشور» و خبرسازی و دروغ پردازی مکرر آنها پیرامون عملکرد معترضین و همچنین شهدا، مصدومین و دستگیرشدگان جنبش نیز اشاره نمود.


آنچه رسانه های جهان و بویژه بریتانیا به آن اشاره داشتند، انتشار خبر "نقش داشتن سپاه پاسداران در ربایش 5 تبعه انگلیسی در عراق در سال 2007" و همچنین جو نظامی حاکم بر شهر تهران و استقرار نیروهای نظامی، انتظامی و شبه نظامی در برخی نقاط شهر و درگیری های پراکنده با مردمی بود که "از 7 ماه قبل تا کنون، از اعتراض و حق خواهی دست نکشیده اند."



عدم تحمل مقامات حکومت در برابر حرکات اعتراضی


در پی اظهارات برخی مقامات نظامی و قضائی حامی دولت کودتا مبنی بر «اتمام صبر و تحمل حکومت در برابر معترضین» و «برخورد قریب الوقوع با رهبران جنبش»، امروز رسانه هایی چون BBC،China View ، Business Week، MSNBC، DEMOCRACY NOW، ABC NEWS، AP، رویترز، واشنگتن پست، الجزیره، فرانسه، CNN و تایمز، ضمن اشاره به مطالب فوق خاطرنشان کردند که حکومت ایران با اینگونه تهدیدات و همچنین راه اندازی تظاهراتی دولتی، برای ورود به فاز جدیدی از خشونت، در حال علامت فرستادن و تهدید کردن است.



ادامه واکنش ها نسبت به خشونت های اخیر


پایگاه GLOBAL NETWORK از "ابراز همدردی و همبستگی تعدادی از اعضای پارلمان بریتانیا با معترضین ایرانی" خبر داد و همزمان تایمز، ایندیپندنت و رویترز، با تحلیل شایعه منتشره پیرامون «خروج و فرار رهبران جنبش»، تکذبیه جنبش سبز را نیز منتشر کرده و مورد تحلیل و بررسی قرار دادند و از کذب بودن ادعای رسانه رسمی دولت خبردادند. رویترز همچنین به جو پلیسی امروز تهران و درگیری های پراکنده مردم با یگان ویژه پاسداران اشاره کرد و از پرتاب گاز اشک آور در برخی میادین تهران خبر داد. آسوشیتدپرس، الجزیره، صدای آمریکا، دویچه وله و خبرگزاری CNN نیز به این مطلب اشاره کرده و فایننشیال تایمز چاپ لندن، خاطرنشان کرد "شرایط پلیسی به گونه ای است که یک معترض ایرانی قبل از هر راهپیمایی خود را برای مرگ آماده می کند."




خبر جنجالی روزنامه گاردین در آخرین روز سال


روزنامه گاردین چاپ لندن، امروز پنجشنبه در گزارشی جنجالی با تیتر «دخالت حکومت ایران چیز تازه ای نیست»، از نقش واحد برون مرزی سپاه پاسداران (نیروی قدس) در ربوده شدن پنج تبعه بریتانیایی در عراق در سال 2007 خبر داد و خاطرنشان کرد "سپاه قدس طراح ربودن پنج نفری است که در بغداد ربوده شده و مدتی در مراکز آن نیرو در داخل خاک ایران نگهداری شدند." چهار تن از آنها در اسارت کشته شده و یک نفر از آنها دیروز آزاد شد. SYDNEY MORNING HERALD، ایندیپندنت، صدای آمریکا و تایمز نیز به این مسئله به نحو گسترده ای اشاره کردند. البته روزنامه ایندیپندنت در گزارشی دیگر پیرامون این ماجرا خاطرنشان ساخت "این آدم ربایی توسط سپاه پاسداران، با هدف مبادله گروگان ها با شورشیان مورد حمایت ایران از زندان های نیروهای ائتلاف صورت گرفته بود." روزنامه دیگر انگلیسی یعنی دیلی تلگراف نیز خاطرنشان کرد "جهت پرسش از مقامات جمهوری اسلامی پیرامون این گزارش به سفارت ایران در لندن مراجعه کردیم ولی کارمندان سفارت از هر گونه سخن یا اظهار نظری خودداری ورزیدند".



تداوم جنبش اعتراضی مردم ایران


و سرانجام اینکه فاینانشیال تایمز چاپ لندن با تیتر "اعتراضات ایران به قیامی آشکار تبدیل می شود"، به تداوم و گسترش جنبش در ایران پس از درگذشت آیت الله العظمی منتظری اشاره کرده و ضمن بیان اینکه دو مشخصه جنبش مردم ایران "مقاومت و تدوام" می باشد، خاطرنشان ساخته است "اینک آشکار شده که حکومت ایران چیزی بیش از برگ انجیر برای پوشش یک دیکتاتوری نظامی در حال رشد نمی باشد." و تایمز نیز در گزارشی مفصل و با تیتر "حکومتی بهت زده از زندگان و ترسان از مردگان"، به تدفین خواهرزاده مهندس موسوی و شهدای اخیر در تدابیر شدید امنیتی اشاره کرده و متذکر شد"حکومت آشوب زده ای که جهت تقویت روحیه حامیان خود سعی داشت تظاهراتی را در چند شهر ایران صحنه گردانی کند"، نه تنها از ادامه اعتراضات آزادیخواهانه جامعه مبهوت مانده، بلکه از برگزاری مراسم تدفین جانباختگان اعتراضات نیز، بیمناک است

خبرگزاري رويترز : مخالفان، تحول سیاسی را به انقلاب ترجیح می‌دهند

پنج‌شنبه, ۱۰ دی

مردمك : خبرگزاری رویترز در تحلیلی از اوضاع کنونی ایران نوشت که اگرچه برخی از هواداران مخالفان دولت خواهان انقلاب هستند، اما بیشتر آنان تحول سیاسی در داخل نظام را ترجیح می‌دهند.

در شرایط کنونی این سوال بی‌سابقه در ایران مطرح شده که آیا «انقلاب» دوم در راه است، سوالی که مشروعیت 30 ساله جمهوری اسلامی را به چالش کشیده و اعتبار رهبری ایران را در داخل و خارج از کشور پس از انتخابات خدشه‌دار کرده است.

رویترز نوشت که میرحسین موسوی در تشکیلات روحانی کشور ریشه دارد، هشت سال نخست‌وزیر بوده و بارها وفاداری‌اش را به آرمان‌های آیت‌الله خمینی تکرار کرده است.

تحلیلگر این خبرگزاری بعید دانسته که موسوی کاری کند که نظام اسلامی ایران را به خطر اندازد یا آن را سرنگون کند.

بر این اساس، اگر چه برخی مخالفان خواهان انقلاب هستند، اما بیشتر آنها یک تحول سیاسی را در درون حکومت ترجیح می‌دهند.

این در شرایطی است که تظاهرات مخالفان ایران نه تنها فروکش نکرده، بلکه ناآرامی سیاسی وارد مرحله جدیدی شده و برخی روحانیان رده بالای کشور خواهان مجازات «شدید» رهبران مخالف شده‌اند.

رویترز درباره تغییرات روزهای گذشته در ایران نوشت: تحلیلگران سیاسی می‌گویند که اگر حاکمان تندروی ایران به این نتیجه برسند که با دستگیری رهبران ارشد مخالف می‌توانند درنهایت ناآرامی را مهار کنند، این کار را خواهند کرد.

محجوب ذویری، تحلیلگر امور ایران از مرکز مطالعات استراتژیک در اردن به رویترز گفته است: اگر دولتمردان ایران فکر کنند که با دستگیری رهبران مخالف تنش در کشور تشدید می‌شود، تنها افراد اطراف رهبران مخالف را دستگیر خواهند کرد.

از زمان درگیری‌های روز عاشورا تا کنون دست‌کم 20 نفر از چهره‌های سرشناس از جمله سه مشاور میرحسین موسوی بازداشت شده‌اند.

رویترز درباره توانایی حکومت ایران برای فرونشاندن ناآرامی‌ها، نوشت: اگرچه به‌نظر می‌رسد که سپاه پاسداران می‌تواند معترضان جنبش اصلاحات را سرکوب کند، اما برخی اصولگرایان هم منتقد عملکرد دولت در زمینه‌های داخلی و سیاست خارجی هستند.

با اختلافی که پس از انتخابات آشکار شده، دولتمردان ایران بر سر چگونگی پایان دادن به بحران داخلی اختلاف‌نظر دارند و برخی روحانیان سرشناس حامی مخالفان هم از برخورد دولت با مخالفان انتقاد کرده‌اند.

رویترز درباره این که نظام ایران چگونه می‌تواند تنش موجود را از میان ببرد، نوشت: با توجه به‌ این که رهبر ایران حمایت خود را از انتخاب دوباره احمدی‌نژاد اعلام کرد، بعید به‌نظر می‌رسد که تشکیلات با برکنار کردن رییس‌جمهوری از خود ضعف نشان دهد، زیرا چنین حرکتی موجب ضعیف شدن موضع آیت‌الله خامنه‌ای در ایران خواهد شد.

ازسوی دیگر، اگر چه موسوی تاکنون درمورد کشته شدن چند نفر در روز عاشورا سکوت کرده، اما تحلیلگران بعید می‌دانند که او از اهداف سیاسی خود دست بردارد.

تحلیلگران می‌گویند باوجود تظاهرات دولتی و بازداشت فعالان، روزنامه‌نگاران و اصلاح‌طلبان سرشناس، بعید به نظر می‌رسد که طرفداران مخالفان به اعتراض خود پایان دهند، زیرا با این سخن که در انتخابات تقلب شده و حکومت رای آنها را دزدیده، احساس می‌کنند که تحقیر شده‌اند.

پاریس : حکومت ایران مسئول امنیت رهبران مخالفان است

خبرگزاری هرانا - حقوق شهروندی، اندیشه و بیان: یک سخنگوی وزارت امور خارجۀ فرانسه با اشاره به برخی اخبار مربوط به تهدید جانی مهدی کروبی و میرحسین موسوی اعلام کرد که از نظر دولت پاریس مقامات ایران مسئول تأمین امنیت این دو تن هستند.

به گزارش رادیو فرانسه، سخنگوی وزارت امور خارجۀ فرانسه سپس از مقامات حکومت اسلامی ایران خواسته است که هر چه سریعتر به فراخوان جامعۀ بین المللی پاسخ مثبت دهند و از طریق گفتگو و رعایت حقوق اساسی و معاهدات بین المللی که ایران از امضاکنندگان آنهاست راه حل سیاسی برای بحران داخلی خود بیابند.

در پی رویدادهای خونین عاشورای تهران و دیگر شهرهای ایران تهدید مرگ علیه رهبران معترضان، مهدی کروبی و میرحسین موسوی، شدت گرفته است.

حجت الاسلام غلامحسین اژه ای دادستان کل جمهوری اسلامی در مذاکرات خود با نمایندگان مجلس که پشت درهای بسته صورت گرفته گفته است که پی گرد قانونی علیه میرحسین موسوی و مهدی کروبی و دیگر رهبران اعتراض های جاری کشور آغاز شده است.

آیت الله عباس واعظ طبسی اخیراً رهبران اعتراض های جاری کشور را "محارب با خدا" لقب داده بود که به این عنوان از نظر وی مستحق اعدام اند.

اصطکاک و اعتراض در اردوی حامیان دولت

سایت اینترنتی آینده نزدیک به محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در اشاره به برخی شعارهای طرفداران دولت در راهپیمایی روز چهارشنبه گفت که استفاده از عبارات توهین آمیز علیه رهبران معترضان از جمله میرحسین موسوی و مهدی کروبی و نیز علی اکبر هاشمی رفسنجانی تنها به "مظلومیت" معترضان حکومت و "منطقی" بودن آنان و در عین حال "منفعل شدن حامیان دولت در میان نخبگان منجر می شود".

سایت آینده ضمن نسبت دادن این روش به آنچه جریان افراطی حامی دولت نامیده، افزوده است که " این جریان افراطی حامی دولت هزینه های سنگینی را بابت توهین و هتک حرمت شخصیت های نظام پرداخته است" و تدوام این رفتارها، به نوشتۀ آینده، "تردید در مورد وجود حداقل هوش سیاسی در این جریان را جدی کرده است."

سایت آینده در ادامه نوشته است که سیاست "فحاشی و اهانت" به شخصیت های درون نظام و مردم با خود رئیس جمهوری، محمود احمدی نژاد، آغاز شد و سپس به درون مجلس اسلامی، برخی مشاوران ارشد محمود احمدی نژاد و نیز خطبه های ائمه جمعه نیز سرایت کرد.

سایت آینده با اشاره تلویحی به هاشمی رفسنجانی افزوده است که سردادن شعار علیه فردی که با رأی اکثریت قاطع نمایندگان مجلس خبرگان رئیس بلندپایه ترین نهاد تصمیم گیری در کشور است و با حکم رهبر جمهوری اسلامی رئیس عالی ترین نهاد مشورتی نظام است یا مطالبۀ اعدام کسانی که با حکم رهبر جمهوری اسلامی هنوز عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام هستند زیر پا گذاشتن توصیه خود رهبر جمهوری اسلامی است که خواستار پرهیز از سردادن شعارهایی علیه مخالفان ولایت فقیه شده است.

سایت آینده در پایان پرسیده است که قرار دادن تصاویر میرحسین موسوی، مهدی کروبی، محمد خاتمی در پرچم آمریکا و سپس آتش زدن تصویر نامزدی که حداقل ١٣ میلیون رأی آورده باعث تندتر شدن واکنش مخالفان نمی شود.

پیش از این برخی دیگر از شخصیت های مهم اصولگرایان، از جمله حبیب الله عسگراولادی و علی لاریجانی با اتخاذ لحنی آرام تر در قبال رهبران مخالفان خواستار پایان فرسایش و تنش سیاسی در کشور شدند و اهانت به برخی شخصیت های معترض را نیز جایز نشمردند.

پایان ضرب االاجل ؛ ایران گرفتار در بن بستی خود ساخته

تاریخ انتشار: ۱۱ دی ۱۳۸۸

بهار یکتا

شبکه جنبش راه سبز(جرس): همزمان با آغاز سال نو میلادی ضرب الاجل کشورهای غربی برای فعالیت های هسته ای ایران پایان می گیرد و تحریم های جدید علیه این کشور اعمال خواهد شد.

همزمانی ضرب الاجل با حوادث داخلی ایران که واکنش تند کشورهای اروپایی و امریکایی علیه نقض حقوق بشر توسط نیروهای انتظامی و شبه نظامی را برانگیخته است، احتمال شدت محدودیت ها علیه این کشور را بیشتر کرده و علاوه بر گسترش تحریم ها از احتمال به حداقل رسیدن روابط سیاسی و ایجاد محدودیت برای سفر مسئولان ایرانی به خارج از کشور نیز خبر می رسد.

روز گذشته واشنگتن پست به نقل از مقام هایی در دولت آمریکا نوشت که هدف از این تحریم ها، وادار کردن دولت ایران به بازگشت به میز مذاکره است ومنظور مجازات ایرانیان نیست. یک مقام آمریکایی به این روزنامه گفته است: "ما هرگز نخواسته ایم تا اقتصاد ایران را منزوی کنیم." این مقام تاکید کرده که مهم است که مردم ایران چگونه این انزوای اقتصادی را تفسیر می کنند و آیا حکومت خود را مقصر می دانند یا اینکه توجیه دولت را قبول می کنند که ما مسئول این امریم." گفته می شود که آمریکا قصد دارد تا تحریم های جدیدی را علیه سپاه پاسداران به اجرا در بیاورد.

ما به غرب ضرب االاجل دادیم

در حالی که زمان برای ایران تنگ است و تاکنون عکس العمل قابل ملاحظه ای از سوی تهران به جامعه جهانی ارائه نشده است، مقامات اروپایی و امریکایی بارها بر جدیت و واقعی بودن این ضرب الاجل تاکید کرده اند. احمدی نزاد به عنوان رئیس دولت پیشتر از این در سفر به شیراز گفته بود که ایران به کشورهای غربی مهلت داده است!!

احمدی نژاد معتقد است که موضوع هسته‌ای ایران دو سال پیش حل شده است، اما برخی از کشورها مایلند بحث‌ها را ادامه دهند. وی که پس از صدور قطعنامه شورای حکام از اراده ایران برای ساخت ده راکتور جدید هسته ای خبر داده بود، چندی پیش اعلام کرد که تصمیم ایران برای احداث سایت‌های جدید هسته‌ای در تقابل با اقدام شورای حکام نبوده است.

شایان ذکر است که ایالات متحده و فرانسه بارها گفته اند در صورتی که ایران پیشنهاد آژانس بین المللی انرژی اتمی برای مبادله اورانیوم غنی شده با خلوص پایین این کشور با سوخت راکتور هسته ای را تا پایان سال جاری میلادی نپذیرد، تحریم های بین المللی آن افزایش خواهد یافت. در همین حال آمریکا می گوید همه اعضای گروه 1+5 که متشکل از پنج عضو دائمی شورای امنیت و آلمان است درباره مهلت تعیین شده توافق دارند. روسیه طی ماههای اخیر ناخرسندی خود را از اقدامات دولت احمدی نژاد اعلام کرده است و چین نیز بعید است که دوستان غربی خود را در مقابل دولتی که حتی در میان مردم خود مقبولیت ندارد تنها بگذارد.


خرید اورانیوم از قزاقستان


در همین حال خبرگزاری آسوشیتدپرس گفته بود گزارش محرمانه‌ای به دست آورده که نشان می‌دهد تهران در حال نهایی کردن قراردادی است که بر مبنای آن ایران ۱۳۵۰ تن سنگ اورانیوم پالایش‌شده از قزاقستان وارد خواهد کرد.

نماینده دائم ایران در سازمان ملل در فکسی که در واکنش به این خبر به خبرگزاری رویترز ارسال کرده می‌گوید که این خبرسازی‌ها بخشی از جنگ روانی علیه ایران در جهت تامین منافع سیاسی قدرت‌های سلطه‌جوست. اما ای‌ین کلی، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، در واکنش به این گزارش گفت که انتقال کیک زرد به ایران نقض آشکار قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد است.


گفتنی است که قزاقستان که یکی از سه تولیدکننده بزرگ اورانیوم دنیاست و سال گذشته ۸۵۰۰ تن اورانیوم تولید کرده است.


احضار سفیران اتحادیه اروپا


فرانکو فراتینی وزیر خارجه ایتالیا از کشورهای اروپایی خواسته است که سفیران خود را از تهران فرا خوانند. ایتالیا از ریاست اتحادیه اروپا خواسته است که یک اقدام رسمی علیه اقدامات خشونت بار دولت ایران اتخاذ کنند. در همین حال شواهد حاکی است که اتحادیه اروپا و امریکا در حال رایزنی برای اتخاذ یک موضع گیری رسمی و هماهنگ علیه دولت تهران هستند.


در همین حال سفرای ایران در کشورهای فرانسه و سوئد به دلیل حوادث اخیر به وزارت خارجه این دو کشور احضار شدند. وزارت امور خارجه فرانسه برای دومین بار سفیر ایران در پاریس را برای" ابراز نگرانی از تحولات اخیر در ایران" احضار کرده است.
"فردریک دیزانیو" سخنگوی وزارت امور خارجه فرانسه در این باره گفت که کشورش از سفیر ایران خواست تا دوباره درباره " اعتبار انتخابات ریاست جمهوری اخیر" شفاف سازی کند.در این احضار ، پاریس "اظهارات غیرقابل قبول مقامات ایرانی درباره کشورها و سران کشورهای خارجی" را نیز محکوم کرده است.


همچنین در سوئد، وزارت امور خارجه این کشور با احضار سفیر ایران، "پیام جدی" را درباره نگرانی های استکلهم از وضعیت ایران را به وی ابلاغ کرد.
"سیلسیلیا جولین" سخنگوی وزارت امور خارجه سوئد به خبرگزاری فرانسه گفت که "فرانک بیلفراج" وزیر مشاور در امور خارجه سوئد با سفیر ایران ملاقات و" نگرانی های جدی درباره جدیدترین تحولات ایران " را ابلاغ کرد.


مقامات تهران در حالی به استقبال سال جدید میلادی می روند که هنوز نتوانسته اند از اعتراضات پس از انتخابات که مشروعیت نظام را به چالش کشیده بود کمر راست کنند. عدم مشروعیت داخلی ازیک سو، دشمن تراشی های بی مورد مقامات ایران از سوی دیگر در آستانه ضرب االاجل شورای حکام، تهران را در بن بست خطرناکی قرار داده است. موضع گیری تند کشورهای غربی علیه اقدامات خشن نیروهای دولتی در روز عاشورا و پاسخ غیر دیپلماتیک متکی به این کشورها نشانه های بارزی از سردی دوباره در روابط ایران و جامعه جهانی است. در حالی که مردم دنیا می روند تا سال میلادی جدید را همزمان با عبور از بحران اقتصادی جشن بگیرند، مردم سوگوار ایران در انتظار مجازاتهای جدید بین المللی هستند. مجازات هایی که اولین تاثیر آن بر سر سفره های نیمه خالی مردم خودنمایی می کند.

فائزه هاشمی:استفاده ابزاری ازدستگاه امنیتی برای محق جلوه دادن شایعه سازی

پنجشنبه, ۱۰م دی, ۱۳۸۸

کلمه:فائزه هاشمی با انتشار نامه ای در پاسخ به برخی ادعاهای خبرگزاری فارس اعلام کرد: گویا شایعه پراکنی و خبرسازی به اصطلاح خبرنگاران آن خبرگزاری و سایت ها و نشریات زنجیره ای همسو که قطعا با اهداف و اغراض خاص سیاسی دنبال می شود در خصوص اینجانب را پایانی نیست.

متن نامه فائزه هاشمی رفسنجانی خطاب به مدیر عامل خبرگزاری فارس بدین شرح است:

مدیر عامل محترم خبرگزاری فارس

گویا شایعه پراکنی و خبرسازی به اصطلاح خبرنگاران آن خبرگزاری و سایت ها و نشریات زنجیره ای همسو که قطعا با اهداف و اغراض خاص سیاسی دنبال می شود در خصوص اینجانب را پایانی نیست. این خبرگزاری و برخی نشریات همسوی مدعی ارزشمداری با استناد به تصاویر مخدوش و مجهول التاریخ و با هدف تخریب خانواده اینجانب ، بار دیگر اقدام به خبرسازی و استفاده ابزاری از دستگاههای امنیتی برای محق جلوه دادن شایعه سازی های دروغ خود نموده اند، به گونه ای که حضور در شمال کشور و همراهی با ۱۵ نفر از اقوام را مقدمه ای برای هدفی قرارداده اند که لابد برایشان مقدس است.

امید آنکه به قول اباعبدالله الحسین (ع) در روز عاشورا ، “اگر دین ندارید ، لااقل آزاده باشید “

دفاع از خود "خشونت" نيست، مسعود نقره‌کار

گويا نيوز : دفاع از خود و مقاومت در برابر خشونت‌های تجاوزگرانه حق شهروندی و حقوق بشری ِ هر انسانی‌ست. يکسان پنداشتن دفاع از خود با خشونت، و تبليغ در باره‌ی پرهيز از دفاع از خود و مقاومت در برابر خشونت‌های حکومتی – اسلامی، تحرک و جسارت جنبش آزادی‌خواهانه را کاهش خواهد داد .

جنبش مدنی و سياسی جاری در ميهنمان بی اعتنا به تهديد های حکومتی و رهنمود ها و فرمان های " اصلاح طلبان حکومتی" در داخل و خارج کشور, و نيزخرده فرمايش های خود رهبر پندارهای " اپوزيسيون" در خارج از کشور در راه سرنگونی حکومت اسلامی, پيش می رود. اين جنبش با شعار و رفتاراش نشان داده است که با روشی مسالمت آميز و به طريقت اصلاحات تدريجی به برچيدن بساط اين نظام کمرهمت بسته است .

اين جنبش در تاسوعا و عاشورا برای شير فهم کردن محلل های سياسی ی به ظاهر بيزار از" خشونت" , که آشکار ويا در لفافه به دنبال بازگشت به آرمان های امام خشونت و جنايت هستند, نشان داد که از" اصلاحات تدريجی " و "مسالمت جويی" چگونه برداشت و تعريفی دارد.

۱- عليرغم تهديدهای حکومت واندرزها و رهنمود های بخشی از " اپوزيسيون " داخل و خارج کشور در باب پرهيز از سردادن ِ شعارهای ساختارشکنانه و سرنگونانه , آزاديخواهان که حنجره و قلب جنبش اند و سينه در برابر آدمکشان حکومت اسلامی سپر کرده اند, "شعار های ممنوعه" را فرياد کردند. در اين روز جنبش نشان داد که تلاش اصلاح طلبان حکومتی و ابواب جمعی شان در خارج کشور برای ترساندن آزاديخواهان با لولوسازی از "راديکاليسم " بيهوده و بی ارزش است. اين جنبش نشان داد با اتکا به تجربه و دانش اش در يافته است که نظام ولايت فقيه و حکومت اسلامی از موانع اصلی دست يافتن به آزادی و دموکراسی اند , بهمين دليل با هدف بر چيدن اين نظام , و منطبق با ارزيابی ها و خواست ها ی اش دست به تنظيم و تدوين شعار برده است.

۲- نخستين روزهای اوج گيری جنبش مدنی و سياسی در اواخر ماه خرداد, روزهای تحمل سرکوب وحشيانه و تن سپردن صبورانه به باتوم و زنجير و قمه و گلوله بود اما بتدريج آزاديخواهان به درستی و سزاوارانه نشان دادند که فهم و درک آنان از مسالمت آميزی و مسالمت جويی نا ديده گرفتن حق شهروندی و حقوق بشری شان در دفاع از خود و مقاومت در برابر خشونت های وحشيانه و تجاوزگرانه نيست .

دفاع از خود و مقاومت, حق شهروندی و حقوق بشری ست.

از خشونت به عنوان يک پديده ی چندسويه ی روانی , اجتماعی و سياسی تعريف ها, توصيف ها و تحليل های متعددی شده است . قصد من پرداختن به اين تعاريف و توصيف ها و تحليل ها , و طرح يک گفتمان علمی و روانشناختی و يا نشان دادن نقش خشونت و مقاومت در تاريخ و سياست نيست.

در باره ی علل پيدايی خشونت نيزعوامل روانی و عوامل محيطی (اجتماعی) مطرح شده اند , که در همين رابطه می توان به اختصار به عوامل آموزشی و تربيتی در سطح خانواده و جامعه، نابرابری های اقتصادی، سياسی، فرهنگی ( دينی و مذهبی) و جنسی، تفکر و نظام پدرسالارانه و مردسالارانه، الگوهای ارزشی در جامعه، سطح سواد در جامعه، فقدان قوانين ضروری برای جلوگيری از بروز خشونت – مهار و نظارت- و... اشاره داشت .

ايران ما بستر مناسبی برای پيدايی انواع خشونت ها بوده است , و اکنون نيز عرصه ی حضور فعال همه ی انواع خشونت هاست، به ويژه هولناک ترين آن،که خشونت رفتاری و دولتی ست؛ خشونتی که به فرد يا گروه اجتماعی (سياسی، قومی , مذهبی و...) آسيب های شديد روانی و جسمانی (فيزيکی) وارد می کند. رابطه ی " قدرت و قدرت طلبی" و خشونت نيز در جامعه ی ما عريان تر از آن است که نياز به برگرفتن حجابک از روی آن باشد.در ايران از ميان عوامل خشونت آفرين بيش از هر عاملی، عامل مذهب، به ويژه تشيع، نقش ايفا کرده است، مذهبی که يا خود قدرت سياسی را در چنگ داشته و يا به قدرت های سياسی مشروعيت بخشيده است, نمونه اش همين حکومت اسلامی ست , حاکميت مستبد دينی ای که با پشتوانه ی اهرم های سرکوبگرانه ی نظامی , ايدئولوژيک , سياسی و اقتصادی , مولد, موزع , آموزش دهنده و بکار گيرنده ی خشونت عريان مذهبی ( دينی) و دولتی در جامعه است.

عليرغم سلطه ی چنين حکومتی بر جامعه , شاخصه ی جنبش مدنی و سياسی جاری در ميهنمان گزينش راه و روش مسالمت آميزو مسالمت جويانه بوده است, در اين معنا که اين جنبش بنا داشته و دارد که با روشی متمدنانه به سوی خواست های اش گام بردارد و در برخورد با حکومت اسلامی ِ سرکوبگر و خشونت آفرين مقابله ی به مثل نکند. در همين رابطه بخشی از جنبش روشنفکری و روشنگری ميهنمان ( منظورم اصلاح طلبان حکومتی و محلل های سياسی شان و ساير ابواب جمعی آنان در خارج کشور نيست ) به عنوان پاره ای از اين جنبش به درستی مبلغ , مروج و مشوق " پرهيز از خشونت " و خشونت زدايی" ی احتمالی از اين جنبش بوده و هست. اين مجموعه با اشاره به نمونه هايی تاريخی , و تعاريف و توصيف ها و تحليل ها ی گونه گون از خشونت , به تاثيرگذاری ثمربخش گذار مسالمت آميز به حکومت و جامعه ای دموکراتيک پرداخته اند. اما آنچه در اين تبليغ و ترويج و تشويق نا روشن و نامشخص است تعريف و توصيف خشونت مورد بحث است . به نظر می رسد مراد بسياری از اين دست روشنفکران و روشنگران از طرح " پرهيزاز خشونت" در رابطه با جنبش جاری , تخريب و آتش زدن و ضرب و شتم و خونريزی و مبارزه ی مسلحانه و به طور کلی سازمانگری قهر مسلحانه باشد, چرا که اينان بهتر می دانند که حتی شعار " استعفا, استعفا, دولت کودتا استعفا " هم نوعی خشونت زبانی يا کلامی است, ونيز اينگونه اند اکثر شعار های بدون" مرگ" و اقدام های قهر آميزی از نوع اعتصاب ها و راهپيمايی ها .

بنابراين برداشت من اين است که آموزش ها و روشنگری ها , و نيز اظهار نظرهای اين روشنفکران و روشنگران که پرهيز از خشونت را توصيه می کنند , ناظر بر پرهيز از دست زدن به تخريب و آتش افروزی و ضرب و شتم و خونريزی و فعاليت های مسلحانه است والا حتی اصلاحات ناممکن درون حکومت اسلامی هم نمی تواند بدون اعمال اشکالی از خشونت زبانی و رفتاری تحقق يابد , حتی شعار وخواست هايی که برکناری احمدی نژاد را هدف دارد نيزنوعی اعمال خشونت است چه رسد به قهر ِ اعتصاب و راهپيمايی و...!

باری , ماهيت جنبش , ترکيب نيروهای شکل دهنده اش , روش و خواست اش نمی بايد جای نگرانی برای خشونت ستيزان و خشونت پرهيزان باقی بگذارد . بعيد به نظر می رسد اين جنبش بخواهد با سازمانگری قهری که به نوع آن اشاره شد ,با حکومت وحشی مقابله ی به مثل کند . اما عنايت به اين واقعيت که آنچه درميهن در بندمان جاری ست دو سويه است نيز امری قابل توجه و تعمق است , يک سو جنبش آزاديخواهانه وسويی ديگرحکومت اسلامی ست , حکومتی شکل گرفته از ائتلاف روحانيون مرتجع؛ جنايتکاران تحصيلکرده و دستجات لتوت و لشوش و اجامر مسلمان, حکومتی که رفتار سياسی و اعمال قدرت اش نوعی " خشونت مقدس" يا " خشونت ايدئولوژيک" بوده و هست , حکومتی که رهبرش " خشونت جنايتکارانه " را با برچسب " خشونت قانونی " ترويج کرده و می کند , خشونتی که ذاتی تفکر و رفتار بانيان و گردانندگان اين حکومت است, حکومتی که به فرموده ی امام و ولی فقيه اش اعمال خشونت , يعنی شکنجه و کشتار دگرانديشان و مخالفان,مجاز، وظيفه و تکليف است , حکومتی که قوانين قصاص تجلی ِ تفکر حقوقی و قضايی , و ملکه فکرش تفکر جهادی ست , تفکری که "چه بکشيد و چه کشته شويد" به بهشت خواهيد رفت , تفکری که احکام‌ الهی‌ و قوانين‌ کيفری‌ به‌ عنوان‌ مصاديق‌ خشونت، خمير مايه اش هستند. آيت الله خامنه ای به سال ۱۳۷۹ , که پرونده جنايت های اش سبک تر از امروز بود , در خطبه ی نماز جمعه (۱۴ آپريل، ۲۶ فروردين) گفت و تأکيد کرد که «خشونت قانونی نه فقط خوب بلکه لازم است» و اجراکنندگان اين "قانون" را هم مشخص کرد: «جوانان، مؤمنين و متدينين ايرانی " که امروز گله وار به مردم حمله می کنند.

بنابراين در ميهن ما جنبشی مدنی و سياسی و آزاديخواهانه در يک سو و حکومتی وحشی و دينی و" النصر بالرعبی" در سوی ديگر قرار دارد , حکومتی با پشتيبانی لشکريانی که جنون وجنايت در رگ و قلب و " مغز" دارند.
در رابطه با اين دو سويگی دو نکته و سؤال مطرح است:

۱- آيا شبيه سازی و مقايسه ايران امروز با هند ِ گاندی و افريقای جنوبی ِ ماندلا و.., و رونويسی از تجارب خشونت ستيزانه ی آن ها به عنوان مانيفست جنبش جاری در ايران, که از سوی برخی از روشنفکران و روشنگران مطرح شده است , نشان از بی توجهی به ويژگی های حکومت اسلامی و جامعه ی ايران ندارد؟ برداشت , تعريف و توصيف از خشونت , به ويژه در رابطه ای مشخص با جنبش جاری در جامعه مان چيست ؟

۲- در رويارويی جنبشی مدنی و سياسی با حکومتی وحشی و پيشا تاريخی جنبش از توسل به خشونت - در معنايی که به آن اشاره شد - حتی المقدور بايد دوری جويد , و چنين نيز کرده است , اما سؤال اين است : حق شهروندی و حقوق بشری آزاديخواهان ميهنمان, يعنی دفاع از خود و مقاومت در برابر " خشونت های مقدس و تجاوز گرانه" ی روحانيون مرتجع و جنايتکاران تحصيلکرده و لتوت و لشوش و اجامر مسلمان چه می شود ؟ آيا دفاع از خود و مقاومت اعمال خشونت تعريف می شود و می بايد از آن پرهيز کرد ؟ چه تفاوتی ميان حمله و دفاع , و تجاوز و مقاومت است ؟

آيا ممنوع سازی شعارهايی که درهم شکستن ساختار جنون و جنايت را هدف دارد, ونيز اندرزهای خشونت ستيزانه اما مداراگرانه با خشونت آفرينان, آن گاه و آن جا که با واقعيت های جاری در جامعه هم خوانی نداشته باشد به خشونت آفرينی ی بيشتر بدل نخواهد شد؟

تشنج در مرزها: آماده‌باش نیروهای عراقی در مرز با خوزستان پس از ماجراجویی ایران

مركز خبر و اطلاعات ايران : به گزارش تابناک از مناطق مرزی جنوب، یک گروه از نیروهای ارتش جدیدالتأسیس عراق به نام نیروهای ویژه «المغاویر» با تجهیزات کامل انفرادی از منطقه شمالی استان بصره به منطقه مرزی استان «میسان» عراق با مرزهای شمال استان خوزستان رهسپار شده اند و به حالت آماده ‌باش درآمده‌اند.

در همین حال یکی از فرماندهان عراقی گفته است: این نیروها به دنبال وضعیت پدید آمده بر سر یکی از چاه‌های نفتی منطقه فکه به این منطقه فرستاده شده‌اند. عراقی‌ها مدعی‌اند، ایرانیان با ساخت سنگر و پاسگاه از مرزهای بین‌المللی گذر کرده و دستکم بر یک چاه نفتی منطقه حاکمیت دارند. حدوداً دو هفته پیش خبرگزاریها به نقل از معاون وزیر خارجه عراق از حمله ۲۵ خودروی نظامی ایران و تصرف چاه نفتی شماره چهار میدان فکه در مرز ایران و عراق خبر داده بودند.

محللین سیاسی نظیر دکتر سازگارا معتقدند که تنش نظامی و ماجراجویی مرزی میتواند منافعی کوتاه مدت برای دولت ایران داشته باشد و به افزایش قیمت نفت در بازارهای خارجی (و در آمد دولت ایران) و افزایش جو نظامی-امنیتی حاکم بر داخل ایران و آماده سازی زمینه برای سرکوب بیشتر معترضین داخلی منجر گردد.